Goedemorgen Panda’s

Wat is dat? Mijn mondhoeken bewegen vanzelf naar boven! Oh nee, ik geloof dat ik ook aangestoken ben door het lentevirus! Dat heeft Max gedaan, dat kan niet anders. Hij heeft namelijk gisteren een hartje van Lenny gepakt en dat zo – hops – bovenop me gegooid. Ik leek wel een beetje op zo’n mand bij het basketballen. Max, jij bent een echte basketbal-kanjer!

Hehe, ik heb gisteren de hele dag in de gymzaal geoefend.

Jeetje, wat ben ik blij dat die hartjes geen pijn doen. Eigenlijk helemaal in tegendeel: ze voelen heel warm aan, alsof je net een kop warme chocolademelk heb gedronken. Het is super, dat Lenny ook aan de eenzame harten in Panfu denkt en ons de kans biedt om elkaar harten te schenken.

Zoals bij Paul the Kid. Ik had graag een foto van hem genomen, zo blij als hij keek toen hij onze hartjes op zich voelde… geweldig! Hij was totaal verrast en heeft ons van vreugde omhelst.

Dat is ook geen wonder. Paul the Kid krijgt wel veel liefde van Kamaria, maar zij kan niet de hele tijd bij Paul the Kid zijn. Zij moet kruiden gaan plukken en al haar wijsheid doorgeven aan alle Panda’s. Hij voelt zich vast af en toe een beetje eenzaam op zijn kamer. Eens kijken wie wij blij gaan maken met het volgende hart. Wie op Panfu is er eenzaam en kan wel een beetje liefde gebruiken? Hmm…

Terwijl Ella zich dit bedenkt, laat ik jullie alvast de nieuwe lentekleding zien:

Ik weet het! Misschien Gonzo. Die staat wel iedere keer stoer te doen, maar met een vriendinnetje heb ik hem nog niet gezien…

Denk er nog maar eens over na, ik ga nu weer naar de gymzaal om te werken aan mijn carrière als basketballer.

Pluizige pandagroetjes,
Max en Ella